zaterdag 26 augustus 2017

Le balade d'amour du Coucou geai

De Britten noemen hem Great Spotted Cuckoo, de Fransen dus Coucou geai (Koekoek gaai) en wij duiden hem als Kuifkoekoek.
Vorig jaar begin juni verbleef ik een paar dagen bij Frans en zijn vrouw Andrée in la Franqui, gelegen tussen Narbonne en Perpignan. Hun familiehuis ligt daar prachtig tegen de helling van le Plateau, met een schitterend uitzicht over de lagunes van de Middellandse Zee.
Frans wist dat de Kuifkoek een van mijn favoriete soorten is en nam mij mee naar les Coussoules, een halfopen landschap grenzend aan brede strandvlakten van de Middellandse Zee lagunes, met pijnbomen, riet, pitriet en resten van oude wijngaarden.
Al vrij snel ontdekten wij een Kuifkoekoek. Het bleek een adulte/sub-adulte vogel, herkenbaar aan de zilvergrijze kruin en donker grijze handpennen.  
Les Cousouls
Kuifkoekoek la Franqui, 10-06-2016
Einde middag van de daarop volgende dag, besloten wij om na een pittig dagje vogelen met gids Patrick, toch nog even met zijn tweeën de Coussoules in te rijden, om te zien of wij de fraaie Kuifkoekoek nog terug konden vinden. Nadat Frans de auto bij een pijnboom had geparkeerd, zagen we al vrij snel een bijzonder tafereel van enige afstand. Het leek in eerste instantie op het voeren van een jong, maar dat kan natuurlijk helemaal niet, daar Kuifkoekoek parasiteert op nesten van Kraaiachtigen en Eksters in het bijzonder. De jongen groeien gezamenlijk op met die van de Eksters.
Dit in tegenstelling tot de gewone Koekoek, waarvan het jong al vrij snel de eieren/jonkies van de zogenaamde "waardvogel" uit het nest kiepert.
Kuifkoekoeken la Franqui, 11-06-2016
Het bleek tot onze stomme verbazing om een paringsritueel te gaan tussen het sub-adulte mannetje en een 2e zomer vrouwtje.
Frans en ik stelden ons met statief en camera behoedzaam op naast een rietkraag op gepaste afstand van deze "ballade d'amour". Wij wilden dit schouwspel zowel voor de beide vogels, als ook voor onszelf, absoluut niet verstoren. Met mijn 400mm zoomlens (de 600mm had ik thuis gelaten, met name vanwege de wandelingen die wij ook zouden maken), was ik liever nog een paar meter naar voren gegaan, maar wij beiden voelden: dit is het en geen meter verder.
Het mannetje vloog steeds weer weg, om een klein stukje verder naar achteren te speuren naar een nieuw rupsje voor zijn geliefde. Hij liet zich daarbij een paar keer prachtig zien.
Kuifkoekoek la Franqui, 11-06-2016
Na een aantal minuten had "de grote verleider" dan weer een heerlijk hapje voor zijn dame, wat uiterst behoedzaam aan haar werd overhandigd. Vervolgens bleven beide vogels enige tijd vrijwel onbeweeglijk in deze pose zitten.
Liefdesritueel der Kuifkoekoeken bij la Franqui, 11-06-2016
Beide vogels nemen weer even een rustmoment. Waar blijft dan toch die feitelijke paring, vroegen Frans en ik ons af: het moest er toch een keer van komen zou je denken.
Weer volgde er een "cadeautjes-scene" en warempel na "un ballade d'amour" van ruim drie kwartier, was het ineens zover: de feitelijke paring van deze prachtige Kuifkoekoeken.
Parende Kuifkoekoeken la Franqui, 11-06-2016
* In een eerder blog van 18 juli vorig jaar, genaamd "twaalf tinten geel", toonde ik al een paar van deze foto's (maar nog niet van de feitelijke paring). Onlangs zag ik, dat er nog best een aantal heel aardige opnames in mijn data bestand bestonden, waar ik nog niets mee had gedaan. Zie dit dan ook als een ode aan de Kuifkoekoeken en een memorabele waarneming van hun liefdesritueel.
De laatste ochtend van mijn verblijf in la Franqui, vonden Frans en ik onze "geliefden" niet meer terug, maar wel een prachtige juveniele vogel, waarvan ik ter afsluiting van dit blog twee foto's toon.
Juveniele Kuifkoekoek la Franqui, 14-06-2016 

zaterdag 15 juli 2017

Tussen en achter het riet is van alles te zien

De volgende opnamen maakte ik de afgelopen zes weken in twee provincies; Zuid Holland en Flevoland. Dit keer wat "gewone" soorten, maar ook een paar soorten die de meeste mensen niet of nauwelijks zien.
Zingende Snor, 2-6-2017
Zingende Blauwborst, 2-6-2017
Jong Baardmannetje (man), 2-6-2017
Vrij unieke opname vermoed ik van de vogel hierboven, door de aparte gele tekening op de borst. Na enige tijd wat beter naar de foto gekeken te hebben, zag ik dat dat kwam, door een rietstengel op de voorgrond. Tja en dan krijg je dus een nog vrolijker en apart gekleurd jong Baardmannetje.

Jonge Rietzanger, 2-6-2017
Close-up van een jonge Rietzanger, 2-6-2017
Woudaapje man, 2-6-2017
Ja, dat was samen met Frans een heel prettige ochtend aan de rietkragen, waarbij veel leuke soorten zich goed lieten zien. Woudaapjes blijven echter lastige rakkers: ze laten zich doorgaans maar kort zien en dan ook nog vaak tussen het riet.
Woudaapje juveniel, 11-7-2017
Woudaapje juveniel, 11-7-2017
Lepelaars, 8-6-2017
Boerenzwaluwen, 8-6-2017
Paring Boerenzwaluwen, 8-6-2017
Zingende Boerenzwaluw, 8-6-2017
Tot voor kort wist ik niet dat de Boerenzwaluw van heel dichtbij gezien, zo'n schitterend verenkleed heeft. De volgende vogel mag er echter ook zijn. Tot nu toe had ik alleen een groepje van ongeveer vier vogels in de Spaanse Dehesa voorbij zien flitsen, maar nu moest het dan maar eens in Nederland gebeuren. "Kom mee naar buiten allemaal, dan horen wij de Wielewaal, dudeljoho klinkt zijn lied dudeljoho..." leerden vorige generaties nog op school.
Mijn eerste kennismaking met deze vogel in ons land (het is de enige in zijn soort die vanuit Zuidelijk Afrika naar hier terugkeert om te broeden), viel niet tegen. Veel vogelaars/natuurfotografen zien na vele uren posten, nog maar een gele schim tussen het bladerdak. Dit mannetje dacht kennelijk kom, laat ik hem eens matsen. Hans Dorrestein, die weg is van deze vogel, zou voor mijn waarneming een moord hebben begaan.

Wielewaal man jagend, 17-6-2017
Wielewaal man, 17-6-2017
Kleien Karekiet, 14-6-2017
Tot slot een paar foto's van een verwilderde Kwak, tweede of derde generatie nakomeling van Kwakken uit Avifauna. Na afstemming met Wim van Yperen (zie zijn site kiekjesdief.nl) en een van de vogelverzorgers uit Avifauna, lijkt dit de meest voor de hand liggende conclusie.
In het Engels heet de Kwak, Night Heron, en dat is niet voor niets. Hij jaagt voornamelijk 's nachts op tast en geluid. Overdag rust deze vrij schuwe vogel veelal tussen het gebladerte en doet soms een tukje. De vogel op onderstaande foto's was bepaald niet schuw en ging overdag vrolijk op jacht.
Kwak, 6-7-2017
Kwak Alphen a/d Rijn, 6-7-2017
Kwak met Baars, 6-7-2017
Toch wel mooi die plas-dras gebieden in ons kikkerlandje. Denk dat ik maar eens wat vaker het riet in duik.

zaterdag 1 juli 2017

Drie bijzondere twitches

Tijdens ons weekje Hünsruck, werd eind april bij Waddinxveen een adulte man Steppekiekendief ontdekt. Hij bleek te jagen boven 't Weegje, een kleinschalig plas/dras natuurgebied. Bij terugkeer in Nederland op 30 april j.l. ben ik nog diezelfde avond naar het Bentwoud gereden, waar de vogel inmiddels zijn jachtterrein naar had verlegd. Onnodig stres gedoe naar later bleek, daar hij nog tot voor kort te zien was in de weide omtrek van het Bentwoud. Maar ja een adulte man, is hier in het westen van het land een vrij zeldzame verschijning en naar ik dacht de eerste voor Zuid Holland.
Steppekiekendief en Bruine Kiekendief Bentwoud, 30-04-2017
Steppekiekendief Bentwoud, 02-05-2017
Het was ongelofelijk lastig, om deze fraaie licht gekleurde vogel goed vast te leggen. Hij dook op onverwachte momenten plotseling op, boog vaak net de voor mij verkeerde kant op en dat ook nog op meestal bewolkte dagen als ik er was. Was er weer eens een strakblauwe lucht, dan kon je soms uren wachten en rondfietsen, zonder dat hij opdook. Zag je hem uiteindelijk, dan was hij al weer elders, als jij daar arriveerde. "'t is een rakker" zou Piet zeggen.
Steppekiekendief Bentwoud, 09-05-2017
Veel betere vluchtfoto's dan deze, van de kiek met rosse woelmuis, heb ik jammer genoeg niet kunnen maken: het is natuurlijk ook niet iedere dag feest.
Wel lukte het uiteindelijk op 24 mei 's ochtends vroeg, om een behoorlijke foto te maken van deze Steppekiekendief rustend op een akker.
Steppekiekendief op akker nabij het Bentwoud, 24-05-2017
Donderdagochtend 4 mei, ben ik na een van de eerste DBAlerts, naar de duinen van Falga, dicht onder Den Helder gesneld. Aan het begin van de avond er voor, kwamen er meldingen en foto's binnen van een heuse Rode Rotslijster: een nagenoeg volwassen exemplaar.
Bijna een jaar geleden hadden Frans en ik de soort jammerlijk gedipt bij Zelhem in de Achterhoek.
Dit was dus een geweldige kans om het goed te maken. Frans kon helaas niet mee, vanwege het plaatsen van een nieuwe schutting in hun tuin. Enige jaren geleden had ik wel een jonge Rotslijster in Den Helder - het blijft toch "een zeldzame soorten hotspot", dat marine bolwerk- , maar de commissie der wijzen van het CDNA kwam er niet uit, zodat die vogel de boeken in ging als Rode/Blauwe Rotslijster.
Rode/Blauwe Rotslijster Den Helder, 14-04-2013
Het weer werd, zoals voorspeld, steeds slechter naarmate ik verder Noord Holland in reed.
Op de locatie, stond een kleine vierkante uitkijktoren van baksteen. Het was boven op het platform, niet bepaald aangenaam: harde wind, motregen en behoorlijk fris voor begin mei. Maar... de lijster was er wel! Weliswaar op enige afstand van de toren, maar toch goed in beeld te krijgen. De camera met 600 mm zoom kon gelukkig op mijn fototas op een brede betonnen rand rusten. Tripod was met name vanwege de harde wind niet te doen.
Kort na mij verscheen totaal onverwachts Scheveningse Piet "Plaat" van Gemerden ten tonele: hij was heel stoer met de trein en de vouwfiets.
Rode Rotslijster duinen bij Falga, 04-05-2017
Piet Plaat (midden) bij de Rode Rotslijster
Rode Rotslijster duinen bij Falga, 04-05-2017
Na ruim twee uur blauwbekken, maar genieten van de vogel en onze altijd goed gemutste Piet (figuurlijk dan, want Piet draagt nooit een muts/pet: "John daar schrikken de vogels van"), had ik het wel gezien en verliet dit onherbergzame oord. De Rotslijster is de volgende dag niet meer gezien.
Rode Rotslijster duinen bij Falga, 04-05-2017
Maandag 22 mei was ik weer eens op zoek naar de Steppekiek, toen er meldingen binnen kwamen over een mogelijke Seebohms Tapuit iets onder Kijkduin. De vogel bleek net uit beeld, toen de eerste vogelaars uit onze regio arriveerden. Ik volgde de meldingen maar half, maar naarmate de ochtend verstreek, bleek het toch echt om een Seebohms te gaan, zo wezen de foto's van de ontdekker uit: een tapuit uit de Hoge Atlas van Noord Afrika en nu niet bepaald een lange afstand trekker. Het zou de eerste voor Noord West Europa kunnen zijn.
Nou dan toch maar wat eerder terug naar de stad en de kust. Eenmaal bij Kijkduin gearriveerd, heb ik samen met Rob Tolk nog de fietspaden richting Monster afgezocht, maar zonder resultaat. Andere vogelaars hadden evenmin succes. Tegen 18.00 uur wilde ik net naar onze maandag-eetgroep gaan, toen er een Alert kwam, dat de vogel terug gevonden was in Solleveld. Direct na de maaltijd er naar toe gesneld, ik kon Teus Luijendijk- die bij het klaphekje stond te wachten- "John make my day" mee nemen het terrein in op mijn passe-partout en weldra zagen wij o.a. Gerjon, Danny, Reinder, August en Johan. De vogel bleek nu even uit beeld, maar Danny begon kort hierna, als een gek te wuiven vanaf een duintje: hij en Jacco hadden hem in de scoop!
Er waren strikte orders om op de paden te blijven, dus dat werd nog knap lastig en gaf natuurlijk extra stres. We liepen terug richting dennenperceel en toen kreeg Teus hem in de scoop dwars over het afgezette terrein heen: Yes de Seebohms was te zien! Ik keek een paar seconden door Teus zijn scoop en zag inderdaad een heel bijzonder getekende tapuit. Reinder en Johan kregen hem ook in hun scoop: euforie alom! Op de overzichtsfoto hieronder (slechts de randjes wat weggesneden), is de vogel net door het gaas heen te zien.
Seebohms Tapuit, Solleveld Den Haag, 22-05-2017
We liepen snel door tot het zandpad bij de naaldbomen en stopten bij het verbodsbordje:
Nu keken wij in een rechte lijn richting kust en konden de Seebohms Tapuit nog wat beter zien. Zelfs foto's maken bleek mogelijk, hoewel de vogel op zo'n 100-150 meter afstand zat.
Seebohms Tapuit Solleveld, 22-05-2017
Bovenstaande foto is al deels gecropt: verder uitvergroten geeft steeds meer ruis (het was op de foto inmiddels al kwart over zeven 's avonds).
Kort hierna verdween de tapuit uit beeld, deels doordat de duinwachters wat onhandig door het terrein naar ons toe liepen, om de passe-partouts te controleren en werd hij min of meer de kant op gedreven richting het hekwerk van het vakantiepark. Dit tot groot geluk van de vele toegesnelde vogelaars uit het hele land. Eindelijk kregen zij, staand op een klein duintje net achter het hek van het vakantiepark, een kleine twee uur voor donker de vogel goed in beeld.
Tot slot voeg ik een foto toe van Danny Laponder -met zijn instemming, waarvoor veel dank- van de Seebohms Tapuit, gemaakt aan het begin van de avond, op het moment dat Gerjon de vogel terugvond na een melding door een Dunea medewerker over een tapuit in Solleveld.

Seebohms Tapuit Solleveld Den Haag, 22-05-2017 Danny Laponder
Prachtige foto van de Seebohms Tapuit, die kans maakt om aanvaard te worden door het CDNA.
Parelgrijze bovenzijde en het aansluiten van de zwarte dekveren op de zwarte kin en keel, zijn op deze foto goed te zien.
De volgende ochtend bleek, tot grote teleurstelling van velen, ook deze vogel niet meer aanwezig.